بسمه تعالی

شاید شما هم از آن دسته افرادی هستید که از آسانسور می ترسید؟ خسته نشدید از این که ناچارید هفتاد طبقه را پله نوردی کنید یا سال تا سال به خانه نزدیک ترین دوستتان نروید، چون مجبورید آسانسور سوار شوید؟ بهتر نیست به جای این همه سختی که به جان می خرید، کمی تمرین کنید تا ترس تان از این فناوری اجباری بریزد؟ امتحانش ضرر ندارد؛ این مطلب را بخوانید شاید افاقه کرد.

۱) گام نخست، با اعتماد به نفس سوار شوید:
در آسانسور را باز کنید، سوار شوید و اجازه بدهید در آن کاملاً بسته شود. مراقب دست و سر و لباستان هم باشید که لای در گیر نکند، مخصوصاً در آسانسورهایی که در کشویی دارند. اگر بچه همراهتان است اول او را سوار کنید و به قسمت انتهایی محوطه آسانسور بفرستیدش تا از دور بودن او از در مطمئن باشید. خودتان هم زیاد نزدیک به در نایستید تا یک وقت لباستان بین در گیر نکند.سازندگان بالابرها حساب همه چیزش را کرده اند؛ فکر نکنید چون وزنتان کم است می توانید ۲۰ نفری سوار یک آسانسور ۵ نفره شوید! باید فضای داخلی آن را هم در نظر بگیرید.
۲) گام آخر؛ جسور و صبور باشید:
بیشتر آسانسورهای جدید سنسورهای حساس به نور دارند که در حاشیه در تعبیه شده است. اگر آسانسوری که سوار شده اید ناگهان بین راه ایستاد، سکته نکنید ممکن است خودتان، لباستان یا وسایلتان جلوی سنسورها را گرفته باشید، وقتی مانع را بردارید آسانسور دوباره به راه خود ادامه می دهد.
خوب البته یک وقت ها هم آسانسور واقعاً گیر می کند، باز هم سکته نکنید؛ اول خونسردی تان را حفظ کرده و سپس کلید زنگ خطر را فشار دهید و اگر هواکش هم خاموش است آن را روشن کنید.
حالا اگر گیر کردن آسانسور به دلیل قطع برق بود باز هم نخستین شرط نجات شما حفظ خونسردی تان است. می توانید به در آسانسور بکوبید (آن قدر که یک نفر متوجه حضور شما در آسانسور شود، نه آن قدر که چیزی از در باقی نماند!) بالاخره کسی به دادتان خواهد رسید. در موردهوای داخل آسانسور هم نگران نباشید؛ حتی در صورت عدم وجود هواکش هم تا مدت زیادی شما زنده خواهید ماند.