با وجود اینکه حدود ده سال از اجباری شدن استاندارد آسانسور می گذرد متاسفانه به علت آگاهی نداشتن نصابان آسانسور از استاندارد و نداشتن مدیر فنی آشنا با استاندارد و كنترل كیفیت متاسفانه هنوز شاهد اشتباهات و عدم تطابق هایی زیادی در بازرسی آسانسور هستیم. یکی از آنها الزاماتی است که باید در مورد چاه آسانسور رعایت شود كه دراين جا شش مورد عدم تطابقی كه زیاد در بازرسی آسانسور زیاد مشاهده می شود باذكر بند مربوطه در استاندارد عنوان شده است:

1- چاه آسانسور و چاهك آسانسور در بند 3-12 و 3-13 استاندارد 1-6303 مقررات ساختمان ونصب آسانسور های برقی به شرح زیر تعریف شده است:

  • چاه آسانسور : فضایی که در آن کابین و وزنه تعادل ( در صورت وجود ) حرکت می کند. این فضا به کف چاهک ، دیوارهاو سقف محدود می گردد.
  • چاهک آسانسور : بخشی از چاه است كه در زیر پایین ترین طبقه آسانسور قرار دارد.

در استاندارد 1-6303 مقررات ساختمان و نصب آسانسورهای برقی الزامات استاندارد چاه آسانسور در بند 5 عنوان شده است مهمترین عدم تطابق هایی كه در این قسمت مشاهده می شود عبارتند از:

 

  • اولین عدم تطابقی که زیاد دیده می شود پوشش در دیواره چاه آسانسوركه بعضاً استفاده می شود از مواد گرد وغبارزاست و سقف چاه آسانسور دارای پوشش با مواد اشتعال زا باقیمانده در مرحله بتن ریزی ساختمان است كه بند 5-3 استاندارد نوشته شده دیواره ها و كف و سقف چاه باید دارای شرایط زیر باشند:
    • 1- از مواد نسوز و با دوامی ساخته شوند كه عامل گرد وغبار نباشند
    • 2- دارای پایداری مكانیكی كافی باشند.

 

  • دومین اشتباه و سهل انگاری وعدم تطابقی كه نصابان آسانسور در الزامات چاه آسانسور انجام میدهند وجود حفره و روزنه در پوشش دیواره چاه كف و سقف می باشد كه طبق بند 5-2-1 استاندار د 1-6303 داریم: هر چاه { آسانسور} باید دیواره های بدون روزنه كف و سقف ، همانگونه در بند 5-3 تعریف شده است ، باشد.

 

  • تنها چاههای باز مجاز عبارتنداز:
    • الف- محل نصب درهای طبقات
    • ب- محل نصب درهای بازرسی و اضطراری چاه و دریچه های بازدید
    • ج- دریچه های خروج گاز و دود در هنگام آتش سوزی
    • ت- دریچه های تهویه
    • ث- سوراخهای باز دائمی بین چاه و موتورخانه یا اطاقهای فلكه
    • همچنین دربند 5-4-2 استاندارد نیز نوشتار صریح مقررات آسانسور می گوید: كل مجموعه درهای طبقات و دیواره یا بخشی از دیواره ها كه درسمت ورودی كابین قرار می گیرند بجز ناحیه ای كه درب عمل می كند، باید بدون روزنه باشند.
    • نصابان باید بدانند دیواره چاه حتی نباید یك روزنه به قطر 1 میلی مترداشته باشد.

 

  • سومین عدم تطابقی كه در بازرسی آسانسور در چاهک آسانسور دیده می شود کف چاهک آسانسور صاف و هموار نیست که بند 5-7-3-1 استاندارد1-6303به صراحت نوشته شده است: چاهک پایین ترین قسمت چاه است که کف آن بایدصاف و تقریباً تزار باشد، به استنثا نقاطی که ضربه گیرها و پایه ریلها و وسایل مکش آب نصب شده اند.
  • چهارمین عدم تطابقی زیاد مشاهده می شود استفاده از کلید قارچی می باشد که دارای شرایط استاندارد نیست که اکثر نصابان در انتخاب مکان این کلید ایمنی اشتباه می کنند که امکان دسترسی آسان از داخل یا خارج چاهک به این کلید وجود ندارد و همچنین بعضی از نصابان از کلید های خارج از استاندارد استفاده می کنند:
    • در بند 5 -7-3-4 استاندارد رعایت موارد زیر در چاهک الزامی است:
    • کلیدی که باز شدن در چاهک جهت توقف و نگهداشتن آسانسور در دسترس باشد، و از لحاظ ایمنی حالت ایمنی حالت روشن و خاموش کلید باید مشخص باشد و همچنین طبق 15-7 استاندارد 1-6303 کلید قارچی باید نزدیک یا روی کلید توقف در چاهک باید کلمهٌ توقف(spot )در جایی نصب شود که احتمال بروز خطا در هنگام استفاده رخ ندهد.

 

  • پنجمین عدم تطابق رایج در بازرسی آسانسور که یکی از بیشترین عدم تطابق ها که نصابان آسانسور، سازندگان وبرقکاران و مالکان ساختمان در چاه آسانسور مرتکب می شوند، نصب سیم ها و لوله های غیر مرتبط اضافی در چاه آسانسور است ومتاسفانه بعضی از نصابان ناآگاهانه متعقدند که لوله مانند هواکش (تهویه هوا) ممنوعیت جهت استفاده در چاه ندارد وهمانطور دربند5-8 خواهید دید استفاده از اینگونه لوله ها در چاه آسانسور نیز مغایر استاندا رد 1-6303 استاندارد آسانسور الکتریکی است.
    • طبق 5-8 چاه آسانسور باید کاربرد انحصاری برای آسانسور داشته باشد. این بند با تیتر زیر آغاز شده است:
    • 5- 8 کاربرد انحصاری چاه آسانسور
    • فضای چاه آسانسور باید منحصراً برای آسانسور باشد و نباید حاوی کابلها و ابزار وچیزهای دیگر باشد، مگر برای خود آسانسور .اما چاه ممکن است دارای سیستم گرمایش خاص خود باشد، این گرمایش نباید بطور مستقیم از آب داغ و بخار تامین شود. همچنین هر گونه ابزار کنترل و تعدیل باید بیرون از چاه قرار گیرد.
  • ششمین عدم تطابقی كه به وفور در نصب آسانسور دیده می شود در نصب چراغ های تونلی جهت روشنایی چاه آسانسور است به علت عدم آگاهی در نصب مکان چراغ های تونلی است که اکثر نصابان اولین و آخرین چراغ تونلی در فاصله 0.5 متری از کف چاهک و 0.5 متری از سقف چاه آسانسور نصب نمی کنند . دربند 5-9 به صراحت در مورد روشنایی چاه آسانسور نشده است :
    • چاه باید به روشنایی دائمی الکتریکی مجهز باشد بطوریکه در اثناء تعمیرات یا سرویس ، حتی زمانیکه همه درها بسته اند روشن باشد. این روشنایی باید توسط یک لامپ در حداکثر نیم متر از بالاترین و پایین ترین نقاط چاه و در میان چاه نیز هر حداکثر 7 متری یک لامپ، به شرط آنکه این تعداد لامپ روشنایی کافی را ایجاد نمایند، تامین گردد.
    • و اشتباه خیلی بزرگ عده ای از نصابان در مورد تامین برق چراع های تونلی انجام می دهند ، عدم تامین روشنایی چراغ تونلی به صورت مستقل از کلید اصلی آسانسور( کلید صفرو یک جعبه سه فاز) است. در بندهای 13- 4-1 و 13-6-1 استاندارد1-6303به صراحت عنوان شده است :
      • 1-4-13:در موتورخانه ها، برا هر آسانسور باید یک کلید اصلی موجودباشد. این نباید تغذیه مدارهای به شر زیر قطع نماید:
      • الف- روشنایی کابین
      • ب- پریز نصب شده روی سقف کابین
      • پ- روشنایی موتورخانه
      • ت- پریز موتورخانه
      • ث- روشنایی چاه آسانسور
      • ج- زنگ اخبار
      • و طبق بند 13-6-1 تغذیه چراغ های تونلی باید سیستم محرکه مستقل باشد ویاقبل از کلید صفر و یک جعبه سه فاز قرارگیرد و نوشتار این بند می خوانیم:
    • تغذیه برق روشنایی کابین، چاه و اطاقهای فلکه ها و موتورخانه باید از تغذیه سیستم محرکه مستقل باشند.این عمل می تواند یا بوسیله یک مدار جداگانه و یا از طریق اتصال به خط تغذیه سیستم محرکه قبل از ورود به کلید اصلی انجام گیرد.

 

حال که به عدم تطابق های رایج نصابان آسانسور در چاه و چاهک و سقف چاه آسانسور پرداختیم در این قسمت به اشتباهات و عدم تطابق های رایج درها ی آسانسور که بازرسی مشاهده شده خواهیم پرداخت. دراين جا پنج مورد عدم تطابقی كه زیاد در بازرسی آسانسور زیاد مشاهده می شود باذكر بند مربوطه در استاندارد عنوان شده است

2- درهای آسانسور:

با توجه به این که درهای آسانسور کاملاً مشخص وملموس هستند در بند 3 استاندارد 1-6303 تعاریف و اصطلاحات تعریفی خاصی در مورد درها نشده است. در حال اکثر درها استفاده شده در ایران معمولاً از دونوع لولایی و اتوماتیک است.

در استاندارد 1-6303 مقررات ساختمان ونصب آسانسور های برقی الزامات درهای کابین آسانسور بند7عنوان شده است مهمترین عدم تطابق هایی در این قسمت مشاهده می شود:

  • اولین عدم تطابقی که متداولا در بازرسی آسانسور مشاهده می شود تغییر شکل یافتن درهای آسانسور است که متاسفانه اکثر نصابان از این بند استاندارد اطلاع ندارند و معمولا کابین سازان را مسئول این موضوع می دانند و اکثر نصابان معتقدند که بندی برای این موضوع در استاندارد 1-6303 (مقررات ایمنی ساختمان و نصب اسانسورهای برقی) وجودندارد:
    • ولی باید بدانند که دربند 7-2-1 در استاندارد نامبرده به صراحت نوشته شده است درها و چهارچوبها باید طوری ساخته شوند تامرور زمان تغییر شکل ندهند بدین منظور می توانند از فلز ساخته شوند. همانطور که می دانید در جدول تناوبی عناصر ( مندلیف ) فلزات زیادی وجود دارد که دارای خصوصیات فیزیکی وشیمیایی مختلفی می باشند بنابراین باید درها ساخته شده فلزی از فلزی باشند که دارای مقاومت مکانیکی کافی باشند که دربند 7--2-2 که با قلم هما ( آزمون عمکردی) نگارش شده است نحوه آزمون مقاومت مکانیکی درها به شرح زیر است:
    • درها به همراه قفلشان باید دارای مقاومت مکانیکی کافی باشند، بطوریکه در برابر نیروی عمودی معادل 300 نیوتن در هر نقطه ای از پانلها در ناحیه ای به مساحت 5 سانتی متر به شکل دایره یا مربع ، از هر دو طرف بدان وارد می اید باید:
      • الف- بدون تغییر شکل دائمی مقاومت کنند
      • ب- بدون تغییر شکل الاستیک بیش از 15 میلی متر مقاومت کنند
      • ج- بعد از اعمال چنین نیرویی بطور مطلوبی کار کنند
  • دومین عدم تطابقی دربازرسی درها آسانسور زیاد دیده می شود استفاده از شیشه های خارج از استاندارد در در های آُُُُسانسور است که متاسفانه بعضی از نصابان از شیشه های معمولی برای درها ی آسانسور استفاده می کنند طبق 7-2-1 استاندارد1-6303 ( مقررات ایمنی ساختمان و نصب آسانسور: قسمت اول- آُسانسورهای برقی) در پارگراف دوم به صراحت نوشته شده است:
    • بکارگیری شیشه مسلح (شیشه سیم دار)با مواد پلاستیکی تنها بمنظور رویت طبق بند 7-6-2-2 مجاز می باشد وبند7-6-2-2 به تشریح یند 7-2-1 به نگارش زیر پرداخته است:
      • یک یا چند قسمت از سطح درب ، باید با نظر گرفتن موارد زیر شفاف باشد تا نور را از خود عبور دهد.
      • دارای مقاومت مکانیکی کافی بند 7-2-2 باشد
      • دارای ضخامت حداقل 6میلی متر باشد
      • حداقل سطح شیشه خوربرای هر درب طبقه 0.015 متر مربع باشد بطوریکه مساحت قسمت شفاف حداقل 0.01 متر مربع باشد
      • با پهنای حداقل 60 میلی متر و حداکثر 150 میلی متر می باشد لبه پایینی بخشهای شفاف که پهن تر از80 میلی متر است، باید حداقل یک متر بالاتر باشد
  • سومین عدم تطابقی كه درهای آسانسور دیده میشود حفاظت عملكرد است بیشترین مشكلی این عدم تطابق ها دارد آسیبش به استفادكنندگان است در چند بند استاندارد1-6303 صراحتاً حفاظت درهای آسانسور اعم از لولایی واتوماتیك تشریح شده است. دربند 7-5-1 كلیات این موضوعات به شرح زیر بیان شده است:
    • طراحی درها باید بگونه ای باشد تاخطر ایجاد جراحت با آسیب دیدگی ناشی از گیر كردن بین در را تا حد امكان كاهش دهد. و 7-5-2 در مورد طراحی درهای خودكار مجهز به نیروی محركه (اتوماتیك و نیمه اتوماتیك) به عنوان تیتر آمده که متن در بند 7-5-2-1 صراحتاً نوشته شده است : طراحی این نوع در، باید طوری باشد تا آسیب دیدگی اشخاص بعلت برخورد به در تا حد امكان كاهش یابد . شرایط و الزامات زیر باید برآورده شود:
      • 7-5-2-1-1 نباید نیرویی بیش از 150 نیوتن جهت جلوگیری ازبسته شدن در، لازم باشد، این اندازه گیری در یك سوم ابتدای حركت درب انجام نمی گردد.
      • 7-5-2-1-1-2 انرزی جنبشی درب طیقه وقطعات مكانیكی نصب شده بر آن ، باسرعت میانگین بسته شدن، اندازه گیری و محاسبه شدن ، اندازه گیری و محاسبه شود و نباید از6 ژول بیشتر شود.
      • ایمنی كه اكثر نصابان از آن ساده می گذرند عدم استفاده از دگمه اوپن در(DO) است در بند های 7-5-3-1-1-3 الزام استفاده وشرایط نصب این دگمه حساس به شرح زیر گفته شده است:
        • الف- این وسیله حفاظتی می تواند در، درب كابین تعبیه شود
        • ب- عملكرد این وسیله در50 MM انتهای مسیر حركت ضرورتی ندارد.
        • در قسمت ج این بند به صورت آزمون عملكردی بیان شده است كه بعضی از نصابان به دلیل عدم آگاهی شان از تست بازرس تعجب مكنند و در هنگام آزمون بازرسی جهبه گیری می كنند به شرح زیر است:
        • ج- در حالتی كه سیستم این وسیله حفاظتی پس از مدت زمانی آن را غیر فعال می سازد تا بطریقی رفع مانع شود، انرژ‍ ی تعریف شده در بالا نباید از 4 ژول بیشتر شود

 

  • چهارمین عدم تطابقی به علت نا آگاهی نصابان آسانسور به علت در خواست بازرسی آسانسور پیش از اتمام علمیات ساختمانی به صورت متداول دیده می شود عدم روشنایی مقابل درها طبقات است به لحاظ آنکه تامین ایمنی این بخش از آسانسور خارج از فضای اسانسور صورت میگیرد مالکان و نصابان فکر می کنند عدم تطابق جزو بندها ی استاندارد می باشد، ولی در بند 7-6 روشنایی مقابل، چه از لحاظ شدت و چه از لحاظ جهت ها باتیتر روشنایی موضعی و چراغهای سیگنال به صراحت نوشته شده است که:
    • شدت روشنایی طبیعی ویا مصنوعی طبقه در نزدیکی درب کف آن باید حداقل 50 لوکس باشد بطوریکه حتی اگر چراغ آسانسور خراب شد، وقتی استفاده کننده درب طبقه را باز می کند، بتواند براحتی هرچه در جلویش قراردارد، را تشخیص دهد.
  • پنجمین عدم تطابق به علت عدم آگاهی نصابان از علایم نقشه کشی می باشد. این عدم تطابق که متداولا به چشم می خورد، علامت دگمه های بازکننده مجدد درب(door open) و بستن مجدد درب(door close) می باشد که به صورت اشتباه نصب شده است.
    • در بند 15- 2-3-2 در قسمت های ب وپ علایم دگمه های DO , CO به وضوح نمایش داده شده است:
      • ب: برای دگمه بازکننده مجدد درب (درصورت وجود) نشانه
      • پ: برای دگمه بستن مجدد درب ( در صورت وجود نشانه)

3- کابین های آسانسور: پس از آنکه در دو قسمت قبل به عدم تطابق های رایج در درب ها و چاه آسانسور مورد بررسی قرار گرفت دراین قسمت رایج ترین عدم انطباق هایی که در بازرسی درقسمت کابین های آسانسور مشاهده می شود مورد بررسی قرار گرفته است که امیدوارم نصابان با مطالعه این مطالب ساده باعث ارتقا سطح کیفی نصب و همچنین عدم مشاهده آسانسور مغایر استاندارد1-6303از سوی بازرسان شوند .
در استاندارد1-6303 قسمت تعاریف و اصطلاحات (بند3) از بند3-23 تا 3-27 به تعریف کابین و متعلقات آن به شرح زیر پرداخته است:

  • کابین (اتاقک) آسانسور: بخشی از آسانسور که شبیه اتاقک بوده ومسافران و یا بار ، در داخل آن قرار گرفته و جابجا می شوند.
  • قاب یا یوک: کادری فلزی است که کابین یا وزنه های تعادل از طریق آ ن به سیستم تعلیق متصل می گردد. این قاب می تواند با دیوارهای کابین یکپارچه باشد.
  • محافظ یا سینی پاخور: صفحه قایم مسطح بالبه شیبداری است که در آستانه درب طبقه یاورودی به کابین نصب می شود.
  • مساحت مفید کابین: اندازه سطح مقطع کابین که در ارتفاع یک متری از کف کابین بدون نظر گرفتن اشغال می کنند اندازه گیری می شود. در صورتیکه کابین بدون در باشد ، محفظه ای به عمق 1/0 متر در جلوی آستانه هر کابین از مساحت مفید حذف می شود.
  • مسافر: هر شخص که با آسانسور جابجا می شود

 

الزامات درنصب کابین آسانسور نصابان ملزم به رعایت آنها هستند دربند 8 استاندار1- 6303 ( مقررات ایمنی ساختمان ونصب آسانسور برقی) به نگارش در آمده است :
اولین عدم تطابقی در کابین زیاد مشاهده می شود اکثر نصابان در محاسبه ظرفیت اسانسور به علت نداشتن آگاهی از جدول ظرفیت استاندارد وسایر شروط تعیین ظرفیت در تعیین ظرفیت اشتباه می کنند.

طبق بند 8-2-4 استاندارد داریم: تعداد مسافران را می توان یا از تقسیم بار اسمی (ظرفیت) برعدد 75 و گرد کردن نتیجه به پایین ترین عدد صحیح بدست آورد و یا به کمک جدول بدست آورد . هر کدام از این دو محاسبه که کوچکترین رقم رابدهند ، ملاک انتخاب تعداد مسافرین می باشد و همچنین نحوه اندازه گیری طبق بند3 -26 به شرح زیر است:

سطح مقطع کابین، در ارتفاع یک متری از کف کابین بدون در نظر گرفتن فضایی که دستگیره ها اشغال می کنند اندازه گیری می شود.

جدول محاسبه تعداد مسافران

تعداد مسافران

حداقل مساحت مفید کابین متر مربع 

تعداد مسافران

حداقل مساحت مفید کابین متر مربع

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

 

1.87

2.10

2.15

2.29

2.43

2.57

2.71

2.85

2.99

3.13

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

0.28

0.49

0.60

0.79

0.98

1.17

1/31

1.45

1.59

1.73

 

نکته: بیش از 20 مسافر،به ازاء هرمسافر 0.115 متر مربع به سطح کابین افزوده می شود.

 

دومین عدم تطابق کابین که به صورت متداول در بازرسی آسانسور زیاد دیده می شود استفاده از سینی پاخور فاقد استاندارد که معمولا کابین سازان و نصابان به علت عدم آگاهی از بند استاندارد1-6303 از سینی با ارتفاع کمتر از 75 سانتی متر استفاده و نصب می نمایند؛ که بند 4-8 که با تیتر محافظ پا شروع شده است شامل الزامات زیر است:

  • 1-4-8 سرتاسر عرض آستانه ورودی کابین باید مجهز به صفحه محافظ پنجه پا باشد، مقطع این صفحه باید بوسیله پخی با زاویه 60 درجه نسبت به سطح افق به سمت پایین امتداد یابد تصویر این پخ روی صفحه افقی نباید کمتر از20 میلیمتر باشد.
  • 2-4-8 ارتفاع قسمت عمودی صفحه محافظ پنجه پا باید حداقل 0.75 متر باشد


سومین عدم تطابقی در کابین آسانسور زیاد دیده میشود که عدم رعایت 3 بند از بندها مورد به درهای کابین میباشد که بند 8-6 استاندارد، با تیتر دربهای کابین آغاز شده است که 3 بند نامبرده فوق به شرح زیر است:

  • 8-6-1 دربهای کابین باید بدون روزنه باشند.
  • 8-6-2 وقتی دربهای کابین بسته هستند ، کلیه ورودیهای کابین بجز فواصل می باید مسدود گردد.
  • 8-6-3 درهنگام بسته بودن در کابین ، درز بین لته درها یا بین پایین لته درها و ستونهای جانبی ، نعل سردر یا چهارچوپ آستانه ها، باید تا حد امکان کوچک باشد.

 

چهارمین ورایج ترین عدم تطابقی و شاید هم مهم ترین عدم تطابقی در بازرسی های آسانسور که به علت ضعف فنی نصابان به صورت متداولتری مشاهده می شود عدم رعایت حفاظت عملكرد درهای داخل كابین می باشد، اهمیت ایمنی این موضوع به این خاطر است كه حفاظت درها ی كابین ارتباط مستقیم با استفاده كنندگان اسانسور دارد كه بعضا نیرو وسرعت بسته شدن درها بیش از حد تعیین شده است با توجه به اهمیت استاندارد 1-6303 در بند 8-7 با تیتر حفاظت در حین عملكرد به طور مفصل به تشریح آن پرداخته است. مهمترین بخشهای این بند به شرح زیر می باشد:
 

  • 8--7-1 كلیات: دربها و متعلقات آن باید طوری طراحی شوند كه صدمات ناشی از فشرده شدن بخشی از بدن شخص ، لباس و یا اشیا دیگری كه بین آنها گیر می كند را به حداقل كاهش دهند. برای جلوگیری از احتمال بریدگی در حین حركت درهای كشویی خودكار ، سطح سمت كابین درها نباید سوراخ یا بر آمدگی بیش از 3 میلی متر باشد.
  • 8-7-2 درهای مجهز به نیروی محركه : این نوع درها باید طوری طراحی شوند كه آسیب دیدگی شخص ناشی از ضربه لنگه در حداقل باشد:
  • به این منظور شرایط زیر باید فراهم شود:
    • 8-7-2-1 دربهای كشویی افقی : باید توجه به اینكه اكثر دربها به كار رفته در آسانسور دربهای خودكار است در این به بندهای مربوط به آن می پردازیم:
  • 8--7-2-1-1 دربهای خودكار:
    • 8-7-2-1-1-1 نیروی لازم جهت جلوگیری از بسته شدن درب نباید از 150 نیوتن بیشتر باشد . این نیرو نباید در یك سوم اول مسیر حركت درب اندازه گیری شود
    • 8-7-2-1-1-2 انر‍ژی جنبشی درب كابین و اجزا مكانیكی كه به صورت صلب به درب متصل باشند در متوسط سرعت بسته شدن درب محاسبه و اندازه گیری شده نباید از 10 ژول بیشتر باشد.
    • 8-7- 2-1-1-3 چنانچه درب هنگام بسته شدن ، به شخص در حال عبور از آستانه ضربه زده. یا در حال ضربه زدن باشد یك وسیله حساس حفاظتی می بایست . به طور خودكار درب را دوباره باز كند:
  • الف- این وسیله حفاظتی را می توان در 50 میلی متر آخر طول مسیر حركت هر لنگه درب بی اثر نمود
  • ب- در صورت وجود سیستمی كه پس از مدت زمان مشخص ، وسیله حفاظتی حساس را بی اثر می كند ، برای برطرف كردن موانع كه در هنگام بسته شدن مقاومت می كند. انر ژی جنبشی تعریف شده در فوق ، هنگام حركت باوسیله حفاظتی خنثی نباید بیش از 4 ژول باشد
    • 7-5-2-1-2 درهایی که در هنگام بسته شدن تحت کنترل دائمی مصرف کننده می باشد (مثلاًبا فشار دگمه ) اگر انرژی جنبشی محاسبه شده از 10 ژول بیشتر شود ، سرعت میانگین سریعترین لته باید کمتر از 3/0 متر بر ثانیه باشد.

پنجمین عدم تطابقی زیاد در کابین آسانسور دیده میشود روشنایی نامناسب در کابین آسانسور عدم رعایت نصب تعداد لامپ های استفاده شده به هنگام استفاده ازلامپهای التهابی در کابین است علت این امر به خاطر عدم آگاهی نصابان از بند 8-17 مربوط به روشنایی کابین است که بند با زیر بندهایش به شرح زیر است:

این بند با تیتر روشنایی آغاز شده است و دارای بند هایی به شرح زیر است:

  • 8-17-1 کابین باید مجهز به روشنایی الکتریکی باشد بطوریکه روشنایی آزاد دائماً فراهم نماید . شدت روشنایی باید به اندازه 50 لوکس در محل کلید های فرمان داخل کابین و کف کابین باشد.
  • 8-17-2 در صورتیکه روشنایی با لامپهای التهابی تامین گردد ، باید دست کم از دولامپ به طور موازی متصل شده اند ، استفاده گردد .

ششمین اشتباهی بعضی از نصابان انجام می دهند استفاده از چراغ اضطراری منبع غیر خودکار تامین می کنند در زمان قطع برق این چراغ روشن نمی ماند.

بند 8-17-3 به شرح زیر الزامات چراغ اضطراری بیان می کند:

  • وجود یک منبع برق اضطراری که بطور خودکار قابل شارژ بوده ودر هنگام قطع برق حداقل یک لامپ یک واتی را به مدت یک ساعت روشن نگهدارد ضروری است.
  • این منبع برق باید بطور خودکار در هنگام قطع برق روشنایی را تامین نماید.
هفتمین عدم تطابقی بیشتر در شهرستانها و بکیچ خارجی دیده می شود استفاده از استفاده از مهار غیر صحیح و غیر سراسری جهت حفاظت وزنه ها ی تعادل است که بعضا توجیح نصابان استفاده از استانداردها ی خارجی است ولی طبق بند 8-18-1-الف استاندارد ملی ایران مهار وزنه تعادل برای آسانسور 1 متر بر ثانیه به بالا باید یک چهارچوب یاشبکه از وزنه ها حفاظت کند.